ទស្សនៈរបស់អ្នកអភិវឌ្ឍន៍អំពី 60 ឆ្នាំនៃម៉ាស៊ីនគិតលេខ Casio

អ្នកសម្ភាសន៍៖ ឥឡូវនេះលោកនៅតែកំពុងអភិវឌ្ឍខ្លួនយ៉ាងសកម្ម ប៉ុន្តែតើលោកចាប់អារម្មណ៍លើការងារប្រភេទនេះពីដំបូងដោយរបៀបណា?

Hagata៖ នោះ​គឺឆ្នាំ 1966 ។ ក្នុងនាមជានិស្សិតឆ្នាំទីបួន ខ្ញុំត្រូវជ្រើសរើសមុខវិជ្ជាសម្រាប់សញ្ញាបត្រវិស្វកម្មអគ្គិសនីរបស់ខ្ញុំ។ សាកលវិទ្យាល័យមាន​វគ្គ​សិក្សា​អំពី​កុំព្យូទ័រ ហើយ​នៅ​ពេល​នោះ​កុំព្យូទ័រ​មាន​ទំហំ​ធំ​សម្បើម​ណាស់។ ពេលនោះមិនមាននិស្សិតច្រើនសិក្សាផ្នែកកុំព្យូទ័រនៅប្រទេសជប៉ុនទេ ប៉ុន្តែខ្ញុំពិតជាចូលចិត្តផ្នែកនេះណាស់។ ដូច្នេះវគ្គសិក្សាកុំព្យូទ័រមើលទៅគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ណាស់សម្រាប់ខ្ញុំ ហើយខ្ញុំបានជ្រើសរើសយកផ្នែកនេះ។

អ្នកសម្ភាសន៍៖ បន្ទាប់មកលោកបានចូលធ្វើការឱ្យ Casio មែនទេ?

Hagata៖ ត្រឹមត្រូវហើយ។ ខ្ញុំបានចាប់ផ្ដើមធ្វើការឱ្យក្រុមហ៊ុននៅឆ្នាំ 1967។ ដូច្នេះ ម៉ាស៊ីនគិតលេខលើតុដំបូងរបស់ Casio គឺម៉ូដែល 001 [ចេញលក់ក្នុងឆ្នាំ 1965] អាចនឹងចេញលក់រួចហើយនៅពេលនោះ។

កាលខ្ញុំធ្វើការឱ្យ Casio ក្រុមហ៊ុនបានប្តូរទៅប្រើម៉ាស៊ីនគិតលេខអេឡិចត្រូនិក ហើយឈប់ផលិតម៉ាស៊ីនគិតលេខមេកានិកចាស់ៗដែលបង្កើតឡើងដោយ Toshio Kashio។ [លោក Toshio Kashio គឺជាអ្នកបង្កើត និងជាបងប្រុស​ច្បងទីពីរក្នុងចំណោមស្ថាបនិកបងប្អូនទាំងបួននាក់របស់ក្រុមហ៊ុន។ ម៉ាស៊ីនគិតលេខ​រីឡេ​ដំណើរការ​ដោយ​ប្រើ​កុងតាក់​ដែល​ហៅថា​រីឡេ ដែល​ត្រូវ​បាន​បើក និង​បិទ​ដោយ​អេឡិចត្រូម៉ាញ៉េទិច​ដើម្បី​ធ្វើ​ការគណនា។] ប៉ុន្តែយើងនៅតែត្រូវផ្តល់ការថែទាំដល់អតិថិជនដែលប្រើម៉ាស៊ីនគិតលេខរីឡេរបស់យើង។ ខ្ញុំបានចូលរៀននៅថ្នាក់មួយអំពីកុំព្យូទ័រ ហើយបានឃើញម៉ាស៊ីនគិតលេខរីឡេនៅទីនោះ។ ខ្ញុំគិតថាវាអស្ចារ្យណាស់! មនុស្សម្នាក់បានបង្កើតក្បួនដោះស្រាយមួយ ហើយបានបង្កើតម៉ាស៊ីនគិតលេខដោយប្រើរីឡេ។ ក្បួនដោះស្រាយនេះគឺជាក្បួនដោះស្រាយដែលប្រើការគណនាគោល 2 និងគោល 5 ដូចម៉ាស៊ីនគិតលេខអាបាគូសដែរ។

ពេលខ្ញុំចូលធ្វើការឱ្យក្រុមហ៊ុនដំបូង ខ្ញុំបានធ្វើការផ្នែកអភិវឌ្ឍន៍ភ្លាមៗ។ ខ្ញុំបានជួយវិស្វករដែលគ្រប់គ្រងម៉ូដែល 120 ប្រហែលមួយឆ្នាំ ហើយបន្ទាប់មកម៉ូដែល 152 [ចេញលក់នៅឆ្នាំ 1968] គឺជាម៉ូដែលដំបូងដែលខ្ញុំទទួលបន្ទុកលើការអភិវឌ្ឍ។

ម៉ូដែល 120 គឺជាម៉ាស៊ីនគិតលេខដំបូងគេដែលប្រើសៀគ្វីរួមបញ្ចូលគ្នាជំនួសឱ្យត្រង់ស៊ីស្ទ័រដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់រហូតមកដល់ពេលនោះ។ យើងថែមទាំងបានពណ៌នាវានៅក្នុងកាតាឡុកថាជា “ម៉ាស៊ីនគិតលេខ IC សម្រាប់យុគសម័យអវកាស”!

ម៉ាស៊ីនគិតលេខអាបាគូសធ្លាប់ជាឧបករណ៍គណនាតែមួយគត់ដែលប្រជាជនជប៉ុនមាន។

Hagata៖ មិនថាខ្ញុំរៀនបានច្រើនប៉ុនណាពីសាលាឡើយ ខ្ញុំមិនមានឱកាសបង្កើតអ្វីមួយពិតប្រាកដនោះទេ។ ការធ្វើការឱ្យ Casio គឺគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ណាស់សម្រាប់ខ្ញុំ ពីព្រោះគ្មានអ្វីអាចប្រៀបធៀបទៅនឹងការអាចរចនា និងបង្កើតផលិតផលថ្មីដោយខ្លួនឯងបានឡើយ។

Hagata៖ នៅពេលអ្នកកំពុងអភិវឌ្ឍឧបករណ៍កុំព្យូទ័រ វាងាយនឹងធ្លាក់ចូលទៅក្នុងអន្ទាក់នៃការគិតថាកុំព្យូទ័រអាចធ្វើអ្វីបានគ្រប់យ៉ាង។ បច្ចេកវិទ្យា LSI ដែលដូចជាខួរក្បាលដែលដំណើរការម៉ាស៊ីនគិតលេខ ត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅពេលក្រោយ ហើយបានធ្វើឱ្យរឿងថ្មីៗជាច្រើនអាចធ្វើទៅបាន ប៉ុន្តែសូម្បីតែនៅពេលនោះ យើងក៏កំពុងគិតអំពីអ្វីដែលអាចធ្វើ​ទៅបានដោយការប្រើប្រាស់ក្បួនដោះស្រាយ។

AS-A គឺជាម៉ូដែលដំបូងគេដែលប្រើសៀគ្វីដែលខ្ញុំ​បានបង្កើតសម្រាប់ LSI។ វាមានការរចនារាងពងក្រពើ ដែលធ្វើឱ្យវាមើលទៅ​ដូចជាឧ​បករណ៍គិតលេខអាបាគូស ហើយតាមពិតឈ្មោះម៉ូដែល "AS" ដែលលោក Toshio Kashio បានជ្រើសរើសគឺបានបំផុសគំនិតដោយពាក្យ "អាបាគូស" ផ្ទាល់។ បន្ទាប់ពីម៉ាស៊ីនគិតលេខ​រចនាប័ទ្មផ្ដេកដំបូងនោះ យើងបានបន្តបង្កើតផលិតផលប្រកបដោយភាពច្នៃប្រឌិតជាច្រើនដែលបំផុសគំនិតដោយការរចនានោះ។

អ្នកសម្ភាសន៍៖ សូម​ប្រាប់​យើង​អំពី Casio Mini ដែល​ត្រូវ​បាន​ចេញ​លក់​ក្នុង​ឆ្នាំ 1972។ អ្នកបានរចនាសៀគ្វី និងក្បួនដោះស្រាយរបស់ Casio Mini។ តើការអភិវឌ្ឍបានចាប់ផ្តើមយ៉ាងដូចម្តេច?

Casio Mini៖ បានចេញលក់នៅឆ្នាំ 1972។ នាឡិកា Casio Mini មានរូបរាងស្ដើង និងទម្ងន់ស្រាល ងាយស្រួលយកតាមខ្លួន។ ការកាត់បន្ថយការចំណាយដល់អ្នកប្រើប្រាស់គឺជាចំណុចសំខាន់នៃការអភិវឌ្ឍ ដោយម៉ូដែលនេះមានតម្លៃ 12,800 យ៉េន ដែលមានត្រឹមតែមួយភាគបីនៃតម្លៃម៉ាស៊ីនគិតលេខធម្មតាពីមុន។ ផលិតផលនេះទទួលបានជោគជ័យយ៉ាងខ្លាំង ដោយលក់បានមួយលានគ្រឿងក្នុងរយៈពេលត្រឹមតែ 10 ខែប៉ុណ្ណោះ និងសម្រេចបានការលក់ពេញមួយជីវិត​ចំនួន 10 លានគ្រឿង។ ម៉ាស៊ីនគិតលេខ Casio Mini គឺជាមូលហេតុដែលធ្វើឱ្យម៉ាក Casio ត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ជាមួយនឹងម៉ាស៊ីនគិតលេខនៅទូទាំងពិភពលោក។ នៅក្នុងទីផ្សារមួយដែលម៉ាស៊ីនគិតលេខធ្លាប់ត្រូវបានលក់សម្រាប់តែក្រុមហ៊ុនប្រើប្រាស់ប៉ុណ្ណោះ ឥឡូវនេះម៉ាស៊ីនគិតលេខ Casio Mini ត្រូវបានប្រើប្រាស់សម្រាប់ជាម៉ាស៊ីនគិតលេខជាប្រចាំនៅក្នុងគ្រួសារនីមួយៗ។ ដោយសារតែ Casio Mini បានធ្វើឱ្យម៉ាស៊ីនគិតលេខមានប្រជាប្រិយភាព ដោយត្រូវការបច្ចេកវិទ្យា LSI ជាច្រើន ហើយវាបានជួយទាំងម៉ាស៊ីនគិតលេខ និងបច្ចេកវិទ្យា LSI ឱ្យអភិវឌ្ឍរួមគ្នា។

Hagata៖ សូម្បីតែម៉ាស៊ីនគិតលេខដែលមានតម្លៃថោកនៅពេលនោះក៏មានតម្លៃប្រហែល 38,000 យ៉េនដែរ។ ពេលយើងនិយាយអំពីការផលិតម៉ាស៊ីនគិតលេខ 10,000 យ៉េន ថៅកែរបស់ខ្ញុំបានសរសេរ “Ultra Calculator” នៅលើក្ដារខៀន។

នៅពេលនោះ ខ្ញុំកំពុងចាប់ផ្តើមធ្វើការលើម៉ាស៊ីនគិតលេខវិទ្យាសាស្ត្រ [fx-1 ដែលជាម៉ាស៊ីនគិតលេខវិទ្យាសាស្ត្ររបស់ Casio ដែលបានចេញលក់ក្នុងឆ្នាំ 1972] ដូច្នេះនៅពេលដែលខ្ញុំត្រូវបានចាត់តាំងឱ្យធ្វើការលើម៉ាស៊ីនគិតលេខ “Ultra Calculator” មានតម្លៃ 10,000 យ៉េន ខ្ញុំឆ្ងល់ថាតើត្រូវបន្តទៅមុខទៀតដោយរបៀបណា។

ខ្ញុំគិតថាប្រហែលជាយើងអាចលក់បានតម្លៃ 10,000 យ៉េន ប្រសិនបើយើងកាត់បន្ថយចំនួន LSI មកត្រឹមមួយ [វាជារឿងធម្មតានៅពេលនោះសម្រាប់ម៉ាស៊ីនគិតលេខក្នុងការប្រើប្រាស់ LSI ច្រើន] ហើយប្រើអេក្រង់បង្ហាញបួនខ្ទង់។ ប៉ុន្តែបន្ទាប់មក ម៉ាស៊ីនគិតលេខអាចដោះស្រាយបានតែលេខរហូតដល់ខ្ទង់ពាន់ប៉ុណ្ណោះ ដែលវាមិនមានប្រយោជន៍ខ្លាំងសម្រាប់អ្នកប្រើឡើយ។ យើង​បាន​សម្រេចប្រើ​អេក្រង់​បង្ហាញ​លេខ​ប្រាំមួយ​ខ្ទង់ ដោយ​គិត​ថា​យ៉ាង​ហោច​ណាស់​អ្នក​ប្រហែល​ជា​ចង់​គណនា​លេខ​រហូត​ដល់​ប្រហែល​មួយ​លាន​យ៉េន។

ការប្រើប្រាស់អេក្រង់បង្ហាញប្រាំមួយខ្ទង់គឺអាចទទួលយកបាន ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកគុណលេខ លទ្ធផលនឹងមានលើសប្រាំមួយខ្ទង់ដែលអេក្រង់អាចបង្ហាញបាន។ ដូច្នេះយើងបានបន្ថែមប៊ូតុងវែងគុណពីរ ដែលអាចឱ្យម៉ាស៊ីនគិតលេខបង្ហាញលេខលើសពីប្រាំមួយខ្ទង់ដំបូង។

Hagata៖ លក្ខណៈពិសេសមួយទៀតគឺកង្វះចំណុចទសភាគ។ មុនម៉ូដែលនេះ ម៉ាស៊ីនគិតលេខទាំងអស់មានចំណុចទសភាគ។ ការប្រើប្រាស់ចំណុចទសភាគធ្វើឱ្យសៀគ្វីមាន​ភាពស្មុគស្មាញណាស់។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើយើងដកចំណុចទសភាគចេញ យើងអាចបង្កើតម៉ាស៊ីនគិតលេខដោយប្រើបន្ទះឈីបតែមួយប៉ុណ្ណោះ ដូច្នេះយើងបានធ្វើវា។ ប៉ុន្តែចំពោះម៉ាស៊ីនគិតលេខដែលមិនអាចអនុវត្ត 1 ÷ 3 មិនមែនជាម៉ាស៊ីនគិតលេខពិតប្រាកដទេ មែនទេ? យើងបានប្រឹងប្រែងខ្លាំងក្នុងការស្វែងរកដំណោះស្រាយចំពោះបញ្ហានេះ ដែលត្រូវធ្វើឱ្យសៀគ្វីមានភាពសាមញ្ញដោយមានប៊ូតុងវែងគុណពីរបង្ហាញតម្លៃខ្ទង់នៅខាងស្តាំនៃចំណុចទសភាគ (ដូចជា .33333) នៅពេលណាដែលអ្នកចុចប៊ូតុង។

អ្នកសម្ភាសន៍៖ ការប្រើប្រាស់ប៊ូតុងវែងគុណពីរជាមធ្យោបាយមួយដើម្បីបង្ហាញលើសពីដែនកំណត់ប្រាំមួយខ្ទង់គឺជាវិធីសាស្រ្តថ្មីមួយដ៏ល្អ។ តើលោកនឹកឃើញគំនិតនេះដោយរបៀបណា?

Hagata៖ មែនហើយ វាកើតឡើងដោយការគិតយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ន។ ការគិតគឺជាអ្វីទាំងអស់ដែលអ្នកត្រូវចាប់ផ្តើម នៅពេលអ្នកបង្កើតអ្វីមួយដោយគ្មានអ្វីសោះ។ គ្មានវិធីផ្សេងទៀតដើម្បីពណ៌នាវាទេ។ នៅពេលនោះ យើងមានម៉ាស៊ីនគិតលេខប្រាំបីខ្ទង់រួចហើយ ដូច្នេះយើងមិនចង់ធ្វើបែបនោះឡើយ។ ជាទូទៅ យើងមិនចង់ចម្លងអ្វីដែលអ្នកដទៃបានធ្វើរួចហើយនោះទេ។ ម៉ាស៊ីនគិតលេខប្រាំបីខ្ទង់មានតម្លៃ 29,800 យ៉េន​នៅពេលនោះ។ ដូច្នេះវាមិនមែនជាអ្វីដែលគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ ឬមានអ្វីប្លែកនោះទេ។ យើងរកឃើញអ្វីដែលសំខាន់ៗ នៅពេលដែលយើងឃើញឧបសគ្គដែលយើងត្រូវដោះស្រាយ។ ពេល​ថៅកែ​របស់​យើង​និយាយ​ថា​យើង​នឹង​ផលិតម៉ាស៊ីន​គិត​លេខ​តម្លៃ 10,000 យ៉េន​ដែល​មាន​ឈ្មោះ​ថា “Ultra Calculator” យើង​គិត​ថា ប្រសិនបើ​វា​មាន​តម្លៃ​ត្រឹម​តែ 10,000 យ៉េន​ទេ អ្នក​ណា​ក៏​អាច​ទិញវា​បាន​ដែរ!

Hagata៖ យើងក៏បានយកចិត្តទុកដាក់យ៉ាងខ្លាំងចំពោះសមត្ថភាពរបស់ម៉ាស៊ីនគិតលេខដែលអាចដំណើរការដោយប្រើថ្មបាន។ អេក្រង់បង្ហាញលេខ​ប្រាំបីខ្ទង់​ប្រើប្រាស់​ថាមពល​ច្រើន ប៉ុន្តែ​ម្យ៉ាងវិញទៀត អេក្រង់​បួនខ្ទង់​ក៏​មិន​សូវមាន​ប្រយោជន៍​ជា​ម៉ាស៊ីនគិតលេខ​ដែរ។ ទាំងនេះគឺជាគុណសម្បត្តិ និងគុណវិបត្តិដែលយើងបានពិចារណានៅពេលដែលយើងសម្រេចចិត្តលើអេក្រង់បង្ហាញប្រាំមួយខ្ទង់។

ខ្ញុំគិតថាវាជាខែកុម្ភៈ នៅពេលដែលយើងបានស្នើសុំឱ្យក្រុមហ៊ុនដៃគូរបស់យើងបង្កើត LSI ពីការរចនារបស់យើង។ ខ្ញុំពិតជាភ័យខ្លាំងណាស់ពេលកំពុងរង់ចាំ LSI បញ្ចប់។ ប្រសិនបើខ្ញុំដាក់ខុសសូម្បីតែមួយបន្ទាត់ វានឹងបំផ្លាញអ្វីៗទាំងអស់។ យើងក៏មិនមានម៉ាស៊ីនធ្វើតេស្តដែរនៅពេលនោះ ដូច្នេះខ្ញុំពិតជាភ័យចំពោះវាណាស់។

បន្ទាប់មក Yukio Kashio [ទីប្រឹក្សា និងជាប្អូនប្រុសពៅក្នុង​ចំណោមស្ថាបនិកបងប្អូន​បួននាក់របស់ក្រុមហ៊ុន] បានបង្កើតយន្តការមួយសម្រាប់ពួកយើង។ យើងពិតជាពិបាកក្នុងការផលិតកុងតាក់រឺស័ររបន្ទះផងដែរ។ ប្រសិនបើយើងមិនមានសៀគ្វីរបស់ Yukio Kashio ជាមួយនឹងការរចនាមេកានិក និងថាមពលទាបរបស់វាទេ យើងនឹងមិនទទួលបានជោគជ័យឡើយ។

អ្នកសម្ភាសន៍៖ តើលោកគិតដូចម្ដេចពេលឃើញ Casio Mini ដែលផលិតរួចរាល់?

Hagata៖ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថា យើងទទួលបានជោគជ័យក្នុងការ​បង្កើតអ្វីមួយដែលមិនធ្លាប់មានពីមុនមក។ ខ្ញុំគិតថាអ្វីដែលសំខាន់បំផុតនោះគឺការដំណើរការដោយថ្ម។ ម៉ាស៊ីនគិតលេខនៅពេលនោះប្រើ​ខ្សែភ្លើង ដូច្នេះអ្នកប្រើមិនអាចយកវាទៅតាមខ្លួនបានទេ។

ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាការមានម៉ាស៊ីនគិតលេខចល័តមួយគឺមានភាពទាក់ទាញខ្លាំងណាស់។

វាធ្វើឱ្យខ្ញុំកាន់តែប្រាកដចិត្តថា ម៉ាស៊ីនគិតលេខនឹងមិនដែលមានប្រជាប្រិយភាពឡើយ ប្រសិនបើអ្នកប្រើមិនអាចប្រើប្រាស់វាបាននៅកន្លែងណាក៏បាន។ ហើយដើម្បីសម្រេចបាននូវគោលដៅនោះ យើងត្រូវប្រើថ្ម។

យើងត្រូវអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកប្រើអាចប្រើប្រាស់ម៉ាស៊ីនគិតលេខរយៈពេលជាច្រើនម៉ោងបានដោយប្រើប្រាស់ថាមពលថ្ម ដូច្នេះយើងផ្តោតលើការសម្រេចបាននូវការរចនាដែលប្រើប្រាស់ថាមពលទាបតាមដែលអាចធ្វើទៅបាន។ បច្ចេកទេសមួយក្នុងចំណោមបច្ចេកទេសដែលយើងបានប្រើគឺការបង្ហាញលេខ "0" ដែលមានទំហំតូចជាងលេខផ្សេងទៀត។

Hagata៖ សេចក្តីរីករាយដ៏អស្ចារ្យបំផុតមួយសម្រាប់អ្នកអភិវឌ្ឍន៍គឺការឃើញនរណាម្នាក់ប្រើប្រាស់​អ្វីមួយដែលអ្នកបានបង្កើត។ នៅពេលនោះ ខ្ញុំបានបើកទូរទស្សន៍មើល ហើយចៃដន្យបានឃើញមនុស្សម្នាក់កំពុងធ្វើអ្វីមួយដូចជាវាស់ស្ទង់អំពីភ្នំ។ ហើយលោកដឹងថាជាអ្វីទេ? ពួកគេប្រើ Casio Mini! មុនពេលនោះ គ្មាននរណាម្នាក់អាចប្រើម៉ាស៊ីនគិតលេខនៅខាងក្រៅបានទេ។ ដូច្នេះនៅពេលដែលខ្ញុំឃើញមានគេប្រើវាសម្រាប់ធ្វើការងារបែបនោះ ខ្ញុំប្រាកដថាវានឹងលក់ដាច់ណាស់។

មានពេលមួយ ពេលខ្ញុំធ្វើដំណើរទស្សនកិច្ចធុរកិច្ច​នៅប្រទេសអ៊ីតាលី ខ្ញុំបានយក Casio Mini មកប្រើនៅភោជនីយដ្ឋានមួយ ហើយមនុស្សគ្រប់គ្នាបានចោមរោមខ្ញុំ។ ពួកគេចង់ឱ្យខ្ញុំលក់វាទៅឱ្យពួកគេ!

គ្មាននរណាម្នាក់អាចយកម៉ាស៊ីនគិតលេខទៅជាមួយ ហើយប្រើប្រាស់វានៅកន្លែងណាបានដូចខ្ញុំនោះទេ។ Casio Mini ពិតជាផលិតផលមួយដែលមានសារៈសំខាន់ខ្លាំង ហើយ​មាន​ការចាប់អារម្មណ៍​យ៉ាង​ខ្លាំងផងដែរ។

ហើយខ្ញុំគិតថាការមានតម្លៃសមរម្យគឺមិនគ្រប់គ្រាន់ទេ។ ការ​ដែលឱ្យវា​ដំណើរការ​ដោយ​ប្រើថ្ម​គឺជា​ចំណុច​សំខាន់។

អ្នកសម្ភាសន៍៖ នៅពេលដែល Casio Mini បានដាក់លក់នៅឆ្នាំ 1972 វាមានការពេញនិយមយ៉ាងខ្លាំង ដោយលក់បានមួយលានគ្រឿងក្នុងរយៈពេលត្រឹមតែ 10 ខែបន្ទាប់ពីការចេញលក់។ (ម៉ាស៊ីនគិតលេខស៊េរី Casio Mini បានបន្តលក់ដាច់ដល់ទៅ 10 លានគ្រឿង។)

Hagata៖ នៅពេលនោះ យើងធ្លាប់ទទួលបានការបញ្ជាទិញម៉ាស៊ីនគិតលេខប្រហែល 1,000 គ្រឿងក្នុងមួយខែ ដូច្នេះខ្ញុំមានការភ្ញាក់ផ្អើលនៅពេលឮថាយើងកំពុងផលិតម៉ាស៊ីនគិតលេខចំនួន 100,000 គ្រឿង។

ម៉ាស៊ីនគិតលេខ Casio Mini ទទួលបានជោគជ័យយ៉ាងខ្លាំងនៅសហរដ្ឋអាមេរិក។ អត្រាប្តូរប្រាក់នៅពេលនោះគឺ $49.95 ដែលមានតម្លៃថោកណាស់។

នៅពេលនោះការប្រកួតប្រជែង​មាន​សភាព​ខ្លាំងក្លា​នៅក្នុង​ឧស្សាហកម្ម​នេះ ដែល​យើង​បាន​ហៅ​វា​ថា​ជា "សង្គ្រាម​ម៉ាស៊ីនគិតលេខ" ដោយ​មាន​ក្រុមហ៊ុនផលិត​ជាច្រើន​ផលិត​ម៉ាស៊ីនគិតលេខ​ផ្ទាល់ខ្លួន។ ប៉ុន្តែនៅពេលដែល Casio Mini បានចេញលក់ក្នុងតម្លៃទាបបែបនេះ ក្រុមហ៊ុនជាច្រើនបានបោះបង់ចោល។

អ្នកសម្ភាសន៍៖ លោកបានចូលរួមក្នុងការអភិវឌ្ឍផលិតផលផ្សេងៗគ្នាជាច្រើនចាប់តាំងពី Casio Mini មក។ តើលោកគិតថាមរតករបស់ Casio Mini សព្វថ្ងៃនេះ​ជាអ្វី?

Hagata៖ ពេលខ្ញុំគិតអំពី Casio Mini ខ្ញុំគិតថាវាជាឧទាហរណ៍មួយ​ដែលយើងអនុវត្តគំនិតគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍មួយដោយជោគជ័យ។ យើងមិនចង់ធ្វើរឿងដូចគ្នាដែលអ្នកដទៃកំពុងតែធ្វើនោះទេ។ យើងពិតជាមិនអាចផលិតម៉ាស៊ីនគិតលេខដែលមានតម្លៃ 12,800 យ៉េនបានទេ ប្រសិនបើយើងរចនាវាតាមរបៀបដូចគ្នានឹងរបស់អ្នកដទៃ។ តើយើងធ្វើដូចម្តេចដើម្បីជំនះបញ្ហាបច្ចុប្បន្នរបស់យើង ដើម្បីស្វែងរកអ្វីដែលប្រសើរជាងមុន? ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាយើងបានជំនះនូវបញ្ហាពិតប្រាកដមួយ។

អ្នកត្រូវតែជំនះរាល់ឧបសគ្គណាមួយដែលអ្នកជួបប្រទះ។

អ្នកសម្ភាសន៍៖ ក្នុងពេលជាមួយគ្នាដែលលោកកំពុងអភិវឌ្ឍ Casio Mini លោកក៏កំពុងធ្វើការលើអ្វីដែលនឹងក្លាយជាម៉ាស៊ីនគិតលេខវិទ្យាសាស្ត្រដំបូងរបស់ Casio គឺ fx-1 ដែលត្រូវបានចេញលក់នៅឆ្នាំ 1972។

Hagata៖ fx-1 [ចេញលក់ក្នុងឆ្នាំ 1972] គឺជាម៉ាស៊ីនគិតលេខវិទ្យាសាស្ត្រដំបូងរបស់យើង ហើយវាមានតម្លៃ 325,000 យ៉េន។ យើងគិតថាវាថ្លៃពេកសម្រាប់សិស្ស ដូច្នេះយើងបានផលិត fx-10 [ចេញលក់ក្នុងឆ្នាំ 1974 ក្នុងតម្លៃ 24,800 យ៉េន] ដើម្បីឱ្យសិស្សអាច​មានលទ្ធភាពទិ​ញវាបាន។ យើងបានលក់ម៉ាស៊ីនគិតលេខនេះទៅឱ្យសិស្សនៅវិទ្យាល័យបច្ចេកទេស ដោយបង្កើតជាមាគ៌ាមួយសម្រាប់លក់ផលិតផល Casio ទៅឱ្យសាលារៀន។ ការណ៍នេះបានជួយយើងលក់ផលិតផលផ្សេងទៀតក្រៅពីម៉ាស៊ីនគិតលេខវិទ្យាសាស្ត្រទៅសាលារៀនផងដែរ។ fx-10 គឺមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងណាស់សម្រាប់តាមសាលារៀន។

មុនពេលដែលមានឧបករណ៍គណនាអនុគមន៍ សិស្សផ្នែកវិទ្យាសាស្ត្រ និងវិស្វកម្មត្រូវប្រើស្លាយរូល [ឧបករណ៍គណនាអាណាឡុក]។ ម៉ាស៊ីនគិតលេខវិទ្យាសាស្ត្រមានតម្លៃ 325,000 យ៉េននៅពេលនោះ ប៉ុន្តែនៅពេលដែល fx-10 ត្រូវបានចេញលក់ តម្លៃម៉ាស៊ីនគិតលេខវិទ្យាសាស្រ្តនោះបានធ្លាក់ចុះមកត្រឹម 24,800 យ៉េនប៉ុណ្ណោះ។ fx 10 ត្រូវបានគេមើលឃើញថា​ជាហេតុផលចម្បងមួយសម្រាប់ការធ្លាក់តម្លៃយ៉ាងខ្លាំងនៃតម្លៃនៅក្នុងឧស្សាហកម្មនេះ។

អ្នកសម្ភាសន៍៖ ដូច្នេះមានម៉ាស៊ីនគិតលេខជាច្រើនប្រភេទត្រូវបានផលិតឡើងបន្ទាប់ពី Casio Mini!

Hagata៖ រឿងមួយដែលគិតគឺការប្រកួតប្រជែងដែលយើងមានជាមួយក្រុមហ៊ុនផ្សេងទៀត ដើម្បីបន្តផលិតម៉ាស៊ីនគិតលេខតូចៗ។

ដំបូងឡើយ មានក្រុមហ៊ុនមួយបានផលិតម៉ាស៊ីនគិតលេខដែលមានទំហំប៉ុនសៀវភៅកត់ត្រាតូចមួយ។ ក្រុមហ៊ុនោះបានប្រជែងឈ្នះយើងពេលនោះ។ ដូច្នេះយើងបានសួរខ្លួនឯង តើ Casio អាចធ្វើអ្វីបានឥឡូវនេះ? ចម្លើយរបស់យើងគឺធ្វើម៉ាស៊ីនគិតលេខឱ្យមានទំហំប៉ុនកាតឥណទាន។

យើងបានចេញ LC-78 ដែលបានដាក់ឈ្មោះវាពីឆ្នាំដែលបានចេញលក់នៅឆ្នាំ 1978។ នេះ​ជា​ម៉ាស៊ីន​គិត​លេខ​ដែល​មាន​​ទំហំ​ប៉ុន​កាត​ឥណទាន​របស់​យើង។ នៅពេលនោះ យើងបានធ្វើការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មមួយដែលមាននរណាម្នាក់កំពុងកាន់ LC-78 នៅក្នុងដៃរបស់គាត់ ហើយគាត់នឹងធ្វើឱ្យវាវិលដោយគ្រាន់តែផ្លុំវា។ ក្រោយមកទៀតយើងក៏ចេញ SL-800។

SL-800៖ បានចេញលក់នៅឆ្នាំ 1983។ ដោយ​ប្រើ​វិធី​សាស្រ្តដូចហ្វីមទៅ​លើ​គ្រឿង​អេឡិចត្រូនិក ម៉ូដែល SL-800 មាន​កម្រាស់​ត្រឹម​តែ 0.8 មម និង​ទម្ងន់ 12 ក្រាមប៉ុណ្ណោះ ដែលធ្វើឱ្យវាក្លាយជាម៉ាស៊ីនគិតលេខស្តើងបំផុតរបស់ពិភពលោកប៉ុនទំហំកាតឥណទាន។ ម៉ូដែលនេះរួមបញ្ចូលគ្នានូវការស្រមើលស្រមៃ និងជំនាញបច្ចេកទេសរបស់ប្រទេសជប៉ុន ហើយត្រូវបានចាត់ទុកវាជាកំពូលម៉ាស៊ីនគិតលេខចល័តចុងក្រោយបំផុត..

Hagata៖ SL-800 មានតម្លៃថ្លៃ [5,900 យ៉េននៅពេលនោះ] ដូច្នេះខ្ញុំមិនបានគិតថាវាលក់ដាច់ខ្លាំងនោះទេ។ ប៉ុន្តែយើងជាក្រុមហ៊ុនផលិតម៉ាស៊ីនគិតលេខលំដាប់កំពូល ដូច្នេះយើងមានអារម្មណ៍ថាយើងត្រូវតែផលិតម៉ាស៊ីនគិតលេខដ៏អស្ចារ្យ និងទំនើបបំផុតជានិច្ច។

វាជារឿងធម្មតាដែល Casio Computer ត្រូវតែផលិតឧបករណ៍គណនា។ នៅពេលអ្នកមើលខាងក្នុងនាឡិកា គឺមានឧបករណ៍គណនាមួយនៅក្នុងនោះ។ Casio បានពង្រីកខ្លួនទៅកាន់វិស័យអាជីវកម្មជាច្រើនផ្សេងទៀតក្រៅពីម៉ាស៊ីនគិតលេខ ដូចជានាឡិកា ឧបករណ៍ភ្លេង កាមេរ៉ា និងទូរសព្ទដៃ។ ដូច្នេះ ដោយសារមានឈ្មោះថា "Casio Computer" យើងបានគិតអំពីការលុបផ្នែក "Computer" របស់វាចេញ ហើយប្តូរឈ្មោះទៅជា "Casio" វិញ។ ប៉ុន្តែយើងបានសម្រេចចិត្តថាផលិតផលទាំងអស់របស់យើងមានឧបករណ៍គណនាជាស្នូលរបស់វា ដូច្នេះនៅទីបញ្ចប់យើងបានសម្រេចចិត្តរក្សាទុកពាក្យ "Computer" ជាឈ្មោះដដែល។ យើងជា Casio Computer ពីព្រោះផលិតផល​ផ្សេងៗរបស់ Casio Computer សុទ្ធតែផលិតឡើងដោយប្រើប្រាស់​បច្ចេកវិទ្យាកុំព្យូទ័រ។

អ្នកសម្ភាសន៍៖ ចំពោះសំណួរចុងក្រោយរបស់យើង យើងចង់សួរថា តើលោកផ្ទាល់គិតថាវិធីធ្វើរបស់ Casio ដូចម្តេចដែរ?

Hagata៖ រាល់ថ្ងៃគឺផ្តោតលើផលិតផលថ្មី។
ខ្ញុំអាចនិយាយបានថានេះជាវិធីធ្វើរបស់ Casio។
មនុស្សគ្រប់គ្នារំពឹងថា Casio នឹងក្លាយជាក្រុមហ៊ុនដែលតែងតែបង្កើតរបស់ថ្មីៗ ហើយខ្ញុំសង្ឃឹមថា Casio អាចជាក្រុមហ៊ុនប្រភេទនោះ​នា​ពេលអនាគតផងដែរ។

សមាជិកនៃគម្រោងខួបលើកទី 60 នៃម៉ាស៊ីនគិតលេខជា​មួយលោក Hagata